Józef Leopold Kmietowicz
Biografia
Józef Leopold Kmietowicz, urodzony 14 listopada 1819 roku w Starym Sączu, był polskim duchownym katolickim i głównym przywódcą powstania chochołowskiego w 1846 roku. Ukończył gimnazjum w Nowym Sączu, gdzie poznał Juliana Goslara, a następnie studiował filozofię w Koszycach i Tarnowie. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w Tarnowie przyjął święcenia kapłańskie w 1843 roku.
21 lutego 1846 roku objął szefostwo powstaniu górali chochołowskich przeciwko zaborcy austriackiemu. Wraz z powstańcami opanował posterunki straży finansowej i celnej w Chochołowie, Suchej Górze i Witowie, a 22 lutego 1846 roku w czasie płomiennego kazania zachęcał chłopów do walki. Powstanie upadło 23 lutego 1846 roku, co skutkowało aresztowaniem Kmietowicza.
Aresztowanie było tylko początkiem jego cierpienia. Dnia 10 grudnia 1846 został skazany na karę śmierci, ale wyrok został później zmieniony na 20 lat ciężkiego więzienia. W ciągu więzienia przebywał m.in. w Kufsteinie w Tyroli i w twierdzy Szpilberg na Morawach. W marcu 1848 został zwolniony na mocy amnestii, po czym powrócił do Starego Sącza, gdzie uzyskał pomoc materialną od Rady Narodowej.
Po zwolnieniu Kmietowicz kontynuował swoją działalność duchowną, pełniąc wikariatu w Muszynie, Makowie Podhalańskim i Uściu Solnym. Ze względu na złe stan zdrowia, ogarbany po latach więzienia, przeszedł na emeryturę w 1857 roku. Zmarł 11 października 1859 roku w Starym Sączu i został pochowany na cmentarzu kościelnym przy świątyni św. Rocha. W Tatrach upamiętniono go nazwą skały w Dolinie Chochołowskiej - Skała Kmietowicza - z tablicą upamiętniającą.