Franciszek Kwiatkowski

Filozof, jezuita, autor "Filozofii wieczystej"
13.09.1888 24.04.1949 Stary Sącz

Biografia

Franciszek Kwiatkowski, jezuita i filozof, urodził się 13 września 1888 roku w Starym Sączu. Już w 1903 roku wstąpił do zakonu jezuitów, a w latach 1908-1910 studiował filozofię w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Nowym Sączu. W latach 1913-1917 kontynuował naukę w Anglii, gdzie w 1916 roku przyjął święcenia kapłańskie, a w 1917 roku zdał prestiżowy egzamin ad gradum, co umożliwiło mu uzyskanie doktoratu filozofii i teologii w 1920 roku.

W latach 1919-1925 Kwiatkowski wykładał filozofię w Seminarium Duchownym w Poznaniu, a od 1925 roku był profesorem w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Krakowie. W wyniku wojny w 1940 roku wykładał w Nowym Sączu, a w 1946 roku powrócił do Krakowa, gdzie kontynuował pracę naukową.

Jego najważniejszym dziełem jest „Filozofia wieczysta w zarysie” (1947), trworzona w trzech tomach. Opracował również tłumaczenie i uzupełnienie podręcznika A. Stöckla „Historia filozofii w zarysie”, a także liczne artykuły i broszury o tematyce filozoficznej i religijnej. Jego bibliografia liczy około 400 pozycji. Zmarł 24 kwietnia 1949 roku w Zakopanem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Utworzenie i upublicznienie dzieła „Filozofia wieczysta w zarysie” (1947)
Tłumaczenie i uzupełnienie podręcznika A. Stöckla „Historia filozofii w zarysie” (wyd. 1927, 1928, 1930)
Uzyskanie stopnia doktora filozofii i teologii na podstawie egzaminu ad gradum (1917, formalnie 1920)
Kierowanie i wykład filozofii na Wydziale Filozoficznym w Krakowie i Nowym Sączu

Ciekawostki

Jego prace filozoficzne liczą ponad 400 pozycji, co czyni go jednym z najbardziej produktywnych filozofów jezuitów w Polsce.
W latach 1940-1946 prowadził wykłady w Nowym Sączu, gdzie Wydział Filozoficzny został przeniesiony z Krakowa z powodu wojny.

Udostępnij