Franciszek Jarzębiński

Major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, muzyk
09.08.1895 22.10.1988 Stary Sącz

Biografia

Franciszek Jarzębiński, urodzony 9 sierpnia 1895 roku w Starym Sączu w rodzinie mieszczańskiej, od najmłodszych lat żył w świecie muzyki. Uczniem był prof. Szybiaka, a później kształcił się harmonii muzycznej we Lwowie u dr. Chybińskiego i prof. Szawłowskiego.

W czasach przełomu XIX i XX wieku, w 1917 roku, zostaje podporucznikiem. W listopadzie 1918 r. uczestniczy w obronie Lwowa, pełniąc rolę prawego pododcinki sektora Bema. Dla jego podkomandnych stało się ono symbolem odwagi i determinacji.

W latach międzywojennych służył w PKU Lwów Miasto i Powiat, awansując do stopnia majora piechoty. Był także współpracownikiem „MuZYki i Śpiew” oraz członkiem Towarzystwa Badania Historii Obrony Lwowa. Po wybuchu II wojny światowej został internowany w Rumunii, a potem w niemieckich lagrach - Oflagu VI E Dorsten.

Po wojnie przeżył wiele lat, zmarł 22 października 1988 roku w Warszawie. Pochowano go na Cmentarzu Bródnowskim, jako jeden z odwagnetów polskiej niepodległości.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Kawaler Orderu Virtuti Militari za odwagę w obronie Lwowa 1918 r.
Awans do stopnia majora piechoty i dowodzenie w PKU Lwów
Współpraca z czasopismem 'Muzyka i Śpiew' oraz działalność w Towarzystwie Historii Obrony Lwowa

Ciekawostki

Od najmłodszych lat uczył się gry na skrzypcach u prof. Szybiaka.
Założył kapelę ludową w obozie internowanych oficerów w Rumunii.
Jego życie i działalność muzyczna były opisane w publikacji 'Życie muzyczne w obok internowanych oficerów polskich w Rumunii i oflagach na terenie Niemiec'

Udostępnij